پنج دقیقۀ اول که تمرین رو شروع کردم احساس کردم دست چپم ناتوانه، دستم رو پایین انداختم مثل یک پیرزن صدساله شروع کرد به لرزیدن! روز قبل ناخن هام رو کوتاه کرده بودم، با ناخن نمیشه ساز زد، دستهام کوچیک تر از همیشه شده، چند دقیقه نگاه کردم بهش که چه بد می لرزه. بعد از یک ربع یه کمی راه افتاد، بعد از نیم ساعت سر انگشتهام شروع کرد به داغ شدن. دو ساعت پشت سر هم بدون وقفه فقط یک اتود رو زدم. دستم قوی نبود اما دیگه تلاش کردن راحت بود. تکرار زیاد و یکباره در اجرای یک قطعه خیلی دلچسب اما فریبنده ست. بعد از دو ساعت کاملا خوب و راحت و روون می تونی اجراش کنی اما فردا که ساز رو بگیری دستت درحقیقت پیشرفتت شاید به اندازۀ ده دقیقۀ اول تمرین روز گذشته بوده.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر