شجاعت و کثافت!

یه آدمهای خودخواهی هستن که می تونن خودشون رو جای بقیه بذارن و فکر کنن همونطور که خودشون مهم هستن بقیه هم واسه خودشون مهمند لابد، و فقط موضوع اینه که  فکر می کنن خودشون مهم ترند! یه عدۀ خودخواه دیگه ای هم هستند که کلا نمی بینن آدمهای دیگه رو، مهم و مهم تری وجود نداره اصلا، فقط خودشون وجود دارن. جالبه که گرچه هردوگروه در نهایت خودشون و لذت خودشون رو انتخاب می کنن وقتی انتخابی در میون باشه، اما گروه دوم هنوز نفرت انگیزترند.
من از خودخواهی بدم نمیاد، خودخواه بودن اما رسم و رسومی داره واسه خودش آخه! می تونه قشنگ باشه، خصوصیت نباشه، دائمی نباشه، می تونه یه جاهایی از زندگی آدم بیاد که زندگیت رو از دید دیگران هم زیباتر کنه حتی اون دیگرانی که خودخواهیِ تو به ضررشون بوده .  می تونه همراه با احترام به دیگران باشه، می تونه به شخصیت آدم رنگ و بوی بی پروایی و شجاعت  بده، می تونه بوی بی ادبی و کثافت هم بده.