۱/۰۹/۱۳۹۱

دوست داشتنی

 دختر خیلی مهربونی روی سنگ نشسته بود، موهاش به نظرم قهوه ای تیره بود اما رنگ طبیعی خودش نبود. خنده ی قشنگی داشت. از اینها که وقتی ازشون عکس می گیری سرشون رو یه کوچولو کج می کنن. صورتش کوچیک و اندامش ظریف بود. فکر کردم از من کوچکتره، هم سن من بود. نگاهش کردم، خیلی دوست داشتنی بود.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

Web Stats