سرم رو فرو می کنم زیر گلوش، رو به آسمون، ابر، ماه، شاخه های درخت؛ می گم « دلم می خواد این لحظه رو ثبت کنم!» صورتش رو رو به آسمون می کنه که ببینه چی رو می خوام ثبت کنم: آسمون، ابر، ماه، شاخه های درخت؟! نمی دونه که چونه اش، ریش های یه کم نتراشیده ی مضطربش، دماغ گنده اش، عینک قاب مشکیش هم جزو تصویره!...ثبت می کنم....!
چه حس خوبی، چه پر از یک دوست داشتن این همه زیبا. دوستم خوشبخت باشی همیشه. دوست داشتنت رو دوست دارم
پاسخ دادنحذفیادمه بچه که بودیم یه کارتونی بود که توش یه پسربچه با پلک زدن با چشاش عکس میگرفت. منم تا مدتها تو ذهنم بود که با پلک زدن شاتر چشمام عکس میگیره و تو دلم قابشون میکردم. هنوز باهامن :)
پاسخ دادنحذف