۶/۳۰/۱۳۸۸

خدایا از رفتن اينها دلم مى گيره...



به هر آهنگى از ساخته هاى مشكاتيان گوش مى كنم با غبطه ميگم خدايا يعنى چى تو سرش بوده،روحش از چى بوده،واقعا چه حسى داره "مركب خوانى" رو ساختن؟چه حسى داشته وقتی داشته از "بیداد" می گفته؟
گرچه تو ايران موسيقى دانها باهم نا مهربانند، من خودم رو به جاى شجريان ميگذارم، خودم رو به جاى لطفى ميگذارم،خودم رو به جاى عليزاده ميگذارم،خودم رو به جاى ناظری ميگذارم و براى خاطره هاى باهم بودن هاشون،باهم ساز زدن هاشون سخت دلتنگ ميشم و سخت دلگير از اينكه ايران ديگه آهنگسازى به اين بزرگى نداره و...سخت دلم مي خواد گريه كنم

۴ نظر:

  1. بسیار غم‌انگیز است و افسوسناک و چه نسل عجیبی هستند و بودند این نسل از موسیقیدانان ایران. بسیار غم انگیزتر این که به قول شما به نظر می‌رسد که کاملا هم غیر قابل جای‌گزینی باشند. واقعا تصور فرد دیگری با حال و هوا و نبوغ مشکاتیان برای من که غیر ممکن است.

    پاسخ دادنحذف
  2. گر چه صد رود است از چشمم روان... زنده رود باغ کاران یاد باد

    پاسخ دادنحذف
  3. در همه دیر مغان نیست چنین شیدایی...

    پاسخ دادنحذف
  4. چه خوب از دل ما گفتی ...
    از وقتی رفته نمی تونم آهنگاشو گوش بدم ...
    یاران موافق همه از دست شدند ...

    پاسخ دادنحذف

Web Stats