قاعده ش اینه!!

نقطۀ قوّت شخصيتت رو مي گيرى و به عنوان يك امتياز توى زندگيت پُر رنگش مي كنى و با قدرت بيشترى ادامه ش مي دى. بعد از يك مدتى كه با خوشحالى و غرور ميگذره مى بينى كه بر اساس همين نقطۀ قوّت، آدمها برات نقشى تعيين کردن كه دوست ندارى اما خُب قاعده ش اینه (قاعدۀ من اینه) که مهم نیست،باید بی دریغ بود،مخصوصا برای اونهایی که دوستشون داری. ولی دوباره بعد از يك مدتى می بینی که اين نقطۀ قوّت روانقدر به شكل وظيفه به تو چسبوندن كه حتی ديگه به شكل ويژگیِ خوبِ تو ديده نمیشه و فقط تویی و خب تو هم که بایداینطوری باشی، و انگار قاعده ش اینه