زنانِ کوچک

یکی دو هفته پيش اسم يكى از فعّالين حقوق زنان رو شنيدم كه دستگير شده بود و اسمش آشنا بود. يادِ يكى از بچه هاىِ راهنمايى افتادم ولى نمي دونم چرا فكر كردم فقط تشابه اسمیِ. تا اينكه چندبارِ ديگه ازش خوندم و كنجكاو شدم چهره ش رو ببينم،خودش بود. يه دخترِ آروم و باهوش با مانتو مقنعه سورمه اى اومد جلوي چشمم. تهِ کلاس می نشست و همیشه لبخندِ جالبی رو لبهاش داشت .انگار انتظار ندارم همكلاسي هاى دبستان و راهنمايي رو توي مسيرهاى جدّى و عجيبِ زندگى ببينم. كسايى كه باهاشون وسطى بازى كردم،كسايى كه باهاشون منتظرِ زنگ تفريح بودم،كسايى كه باهاشون كوچيك بودم انگار هميشه كوچيك بايد باشن.
حالا وحيده مولوى كوچيك نيست وبراى حقوقِ زنان فعاليت مي كنه،یا شاید هم کوچیکه و براى حقوقِ زنان فعاليت مي كنه. براش خوشحالم.

(خوشبختانه از زندان آزاد شده)