۱۰/۱۵/۱۳۸۹

تلنگر

يه راه خاكى، نزديک تاريكى، نم نم بارون و مه زياد، صداى گِلى كه با هر قدم به جلو از زير پام در ميره و ساييده ميشه به عقب، لحظه های كمِ پرت شدن به زيبايى محض و صدای قدمهایی در کنارم با تلنگرى از منطق و تجربه به واقعيتِ محض.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

Web Stats