خيلى وقته كه ديگه از دست هيچ كس عميقا ناراحت نمیشم، خيلى وقته نشدم. نه اينكه اوضاع «همه چى آرومه» بوده باشه و من خوب بوده باشم و همه هم خيلى خوب بوده باشن باهام، اتفاقا اصلا هم اينطورى نبوده. توی دلم ممکنه گاهی «ای کاش» بگم، یا دلم هم شاید بسوزه برای خودم، اما از کسی عمیقا ناراحت نمی شم. يه جور ترس جديد شده برام انگار، به محض اينكه از كسى كوچكترين انتظارى پيدا می كنم حس می كنم یه جورایی دارم آزادیش رو در رفتارش می گيرم که خب اين آزادی رو گرفتن حساسیت جدید من شده و بدترين كاريه كه كسى می تونه با خودم بكنه. عجیبه چون همیشه «انتظار داشتن» توی هر رابطه ای برام نشانۀ یه راهی برای شناختن و در نهایت رشد کردن اون رابطه بود. گرچه حال خوبیه که آدم از هیچکس ناراحت نشه، اما انتظار نداشتن هنوز حس درستی نداره برام.
چرا باید انتظار تو آزادی کسی را بگیره؟ به نظرم تنها وقتی این ممکن است که یک نفر از موضع بالاتر باشه و درنتیجه یه بخشی از زندگی یه آدم دیگهای وابسته باشه بهش. اون وقت مجبور است که به قیمت از دست دادن آزادیش، رضایت طرف مقابل را به دست بیارد. من ولی فکر میکنم یک حالت دیگه هست که معمولا با این مخلوط میشه. اون هم وقتی است که خواست یه آدمی، در یه مورد، رضایت طرف مقابل باشه. در این راه سعی میکنه بفهمه که چطور میتونه این رضایت را به دست بیاره. اگه بهش گفته نشه، مجبور است حدس بزنه و بر اساس حدس، تجربه یا هر چیز دیگهای عمل کنه ولی اگه بدونه که چه انتظاری وجود دارد به طور طبیعی بر اساس اون رفتارش را تغییر میده. در این مورد فکر میکنم غلط است که بگیم آزادی اون فرد گرفته شده. در مورد ناراحتی هم همین طور است، اگر ابراز نشه، به نظر من فقط طرف مقابل را از یک بخشی از اطلاعات که دوست داره داشته باشه، محروم کردیم. برای کل رابطه هم بد است، چون دست کم احساسات یک طرف را به سمت بیتفاوتی میبره. اصولا یه راه برای فهمیدن این که آیا روابط آدم عمیق هستند این است که بپرسی آیا عمیقا ناراحت شدی توی اون رابطهها و به طور موازی آیا عمیقا خوشحال شدی؟
پاسخ دادنحذفخیلی روشن نیست که انتظار داشتن چه اثری خواهد داشت. آیا چیزی می شه که «او» مجبور می شه برای برآورده کردن انتظار و خواست و رضایت تو از قسمتی از آزادیش بگذره؟ (که به نظر من حتی اگر خواست خودش هم باشه در نهایت اثر مخربی داره). یا فقط یک تکه از خواسته های تو روشن می شه که لازم و خوبه که او بدونه؟
پاسخ دادنحذفمن هم تاکید کردم که حس درستی به نظر نمیاد و شاید انتظار داشتن سازنده تر باشه توی یه رابطه، اما با حس و حال الانم ترجیح می دم ریسکی نکنم برای از بین بردن حس رهایی کسی (رهایی مطلق حتی!).
و اما جملۀ آخرت فرق داره با حرف من، من نگفتم عمیقا ناراحت نمیشم توی هیچ رابطه ای(که زیاااااد میشم)، گفتم عمیقا از کسی ناراحت نمیشم.