مشاهده

عجیبه، چرا گاهی آدمها تلاش مذبوحانه می کنن همرنگ کسی بشن که قبولش ندارن؟! نمی دونم توضیحش چیه، اینکه آیا در پنهان ترین لایه ها اون آدم رو قبول دارن و قبول نداشتنشون فقط رنگ و بویی از حسادت داره؟ یا نه، مثلا اون آدم رو بی دلیل دوست دارن و از مصاحبت باهاش لذت می برن و به طور سطحی می خوان رنگی از او بگیرن تا بتونن کمی همنشینش بشن؟ چیه جریان؟ چرا انقدر دیدن این تلاش حال آدم رو بد می کنه؟!