چه بامزه ست نیاز و لذت اینکه در «ترین» های زندگی کسی جای بگیری. وقتی هم به جایی رسیدی که دیگه «ترین» معنا نداره، دنیای بی رقابتی می شه که چه حسی داشتن توی اون دنیا معلوم می کنه که فقط سعی کردی به مقام «ترین» برسی یا جایگاه طبیعیته که لذتش راضیت می کنه.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر