سکوت شد دیگه،سکوتِ «سرشار از ناگفته ها» نیست، آرامش قبل از طوفان نیست، طوفانی در راه نیست، صدای بلند واقعیت نیست، سکوتِ مردن بعد از جون دادن هم نیست، سکوتِ تنهایی نیست. گاهی یه سنجاب میاد کنار پنجره، می شینه، چند ثانیه نگاه می کنه و می ره. دل به آینده می دم همین روزها.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر