دیشب رفته بودیم کنسرت، B. B. King. توی تاریکی از پشت سر به حالت آدمها نگاه می کردم، توی همۀ کنسرت ها این کار رو می کنم. تکون خوردن سرشون و دستهاشون و تنشون با موسیقی برام جالبه. دیشب احساس کردم که انگار عکس العمل سر و تن ما به ریتم و موسیقی، چه آروم چه تند، معمولا افقیِ، در راستای شونه هامون تاب می خوریم. اما آمریکایی ها بیشتر به جلو و عقب حرکت دارن.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر