دوست دارم این دو سه روزهایی رو که تنها می مونم. بو می کشم خودم رو توی تنهایی. بو می کشم عصبانیتم رو، امیدهام رو، حالم رو. بو می کشم شراب و شعر رو، شب ها رو با لحظه هایی از ترس. بو می کشم تا پیدا کنم یه چیزی رو، یه چیزی که قطعی باشه، در من باشه، وابسته به حضور کسی نباشه، آرومم کنه، و معمولا هم پیدا می کنم،کاش همیشه پیدا کنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر