بعضى وقتها موقع تمرين كردن ساز، از يه گوشه اى يا قطعه اى خوشم مياد، يا فكر مى كنم دارم خوب مى زنم، بعد ضبط مى كنم و مى بينم اصلا هم خوب نمى زنم! نمى دونم چرا اينطوريه، چرا فرق داره شنيدنى كه همزمان با نواختنِ با شنيدنى كه فقط شنيدنِ. فكر كنم نوازنده ها خودشون قشنگتر از چيزى كه مى نوازند ميشنوند چون با لذت نواختن آميخته ست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر