چرا سادگی وحشی شده؟! یه زمانی سادگی مثل رُژ گونۀ ملایم بود، یا یهو (اما آروم) به یکی گفتنِ اینکه چقدر دوستش داری. سادگی وحشی شده، حالا سادگی ساده بی رحم بودن و ساده رها کردن و گذشتن از کسیه که دوست داری. می گفتن به سادگی آب خوردن، حالا شده به سادگی یه شات زهرمار خوردن. بدیش اینه که هنوز به نامِ سادگی بهش امتیاز داده میشه. هنوز دلم می خواد رُژگونۀ ملایم بزنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر