با خودم فکر می کردم، بلند نمی گفتم؛ حالا که مردم از غم و غصه خسته اند و در مقابل بدبختی ها و خبرهای بد خودشون رو می زنن به اون راه، یعنی می شه به شادی عکس العمل نشون بدن حداقل؟ بیان بیرون، بوق بزنن، خوشحالی کنن، بپرن هوا، مثل بازی ایران استرالیا اصلا. ولی نه، سِر شدیم، فرقی هم نمی کنه خبر خوب و شادی باشه یا خطر اعدام کسی، یا اقتصاد، ورزش، فیلم، سیاست، حصر و ... سِر شدیم و عکس العمل هایی هم که گاهی نشون می دیم در حد خوشحالی های توی فیس بوک به معنای حس کردن نیست، مثل پرشهای عصبی دست و پا توی خواب می مونه، عکس العملیه که اگر ارادی بود شاید اونهم نداشتیم!
یکی پیشنهاد داده بود که عکس فرهادی رو به جای نماینده های کاندیدای مجلس بزنیم به شیشه ماشین. با خودم فکر کردم اگه ایران بودم حتما اجراش می کردم
پاسخ دادنحذف