بداهه نوازی از مسعود شعاری گوش می دادم، ویدئویی نزدیک هشت نُه دقیقه توی یوتیوب که یکی از دوستهام برام فرستاده بود. خیلی خوب و پرشور بود، می دیدم که داره به آخرش می رسه و انگار شعاری داره با تک مضراب و آروم تمومش می کنه، تو دلم گفتم « نه، اینطوری نه تو رو خدا، برو بالا، آروم نه، اینطوری تموم نکن» که یهو دوباره شور گرفتش و حسابی تمومش کرد. بعضی وقتها سورپرایز شدن توی شنیدن قشنگه، اینکه نمی دونی با جملۀ بعدیش کجا می ره با بداهه، بعضی وقتها اما باید اونجایی بره که تو منتظری وگرنه ناامید می شی.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر