اصرار می ورزه خیلی، نمی خوام زیر بار برم. نمی دونم دیگه چه جوری براش استدلال کنم. بهش می گم «به خدا توی کوک خوندن و درست خوندن بهتر از جاییه که فکر می کنی این آواز اونجا قشنگ تره ولی ناکوک می خونیش!»، بعد از اینکه این جمله ی بداهه ام تموم می شه یادم می افته چقدر خودم این اشتباه رو کردم اما نه توی ساز زدن. قبول کرد بالاخره.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر