گاهی با بچه ها می گفتیم که ماها که از ایران اومدیم بیرون هی از خاطرات قشنگ اونجا می گیم و دلتنگی هامون و ...خلاصه از ایران بهترین چیزهایی که داشت رو یادمون میاد و وقتی میریم ایران تازه یادمون میاد که بدی هاش و سختی هاش چی بودن. فکر کنم این در مورد آدمها هم صادقه. وقتی از آدمهایی که دوستشون داری دور می شی بهترین خصوصیاتشون رو یادت میاد و دلت همش میشکنه که ازشون دوری، اما بهشون که نزدیک می شی خصوصیات آزاردهنده شون می ره توی چشمت!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر