۶/۲۲/۱۳۹۱

«این»

از این شاعر خوشم اومد، احتمالا بیشتر ازش ترجمه می کنم، فعلا «این» رو بخونید!


                                « این »
                                  شاعر:  Ralph Angel

امروز، عشق من،
              برگها به باد سیلی می زنند
و عابران باز هم ساختمان های این شهر ممنوعه ی خاکستری  را بنا می کنند،
و زندگی های ما، که گم می کنم ردشان را
                        زندگی دیگرانی ست که در سیرِ زمان از ریل خارج می شود
                                                                                  و کارها را سامان می بخشد.
ناممکن است فهم حتی یک چهره،
                                     یا دهان،
                                           اما فاصله ها صریحند،
                                                      و تو
                                                        فرسنگها دوری از اینجا.
بگذار وسعت نابِ تو قلبم را غوغا کند،
چرا که شاید اندکی بیشتر میان پروازِ آوارها بمانیم.
 این لحظه،
سوگند می خورم،
که جایی نمی رود.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

Web Stats