یه چیزی تو قیافم عوض شده که دوست دارم. بچهتر شده قیافم، چشمهام یاد نوجوونیم میندازتم با یه کم خستگی و مریضی، واسه همین جدیدا اصلا دوست ندارم اون خط مشکی آرایش رو بالاش بکشم دیگه. موهام نرمتر شده، ابروهام داره یه کم تیره میشه و نمیخوام روشنشون کنم همون نیمدرجهی هر از چندگاهی رو هم. لاکهای دست و پام رو پاک کردم، دلم دیگه گوشواره گردنبند و انگشتر رنگی نمیخواد، احساس سادگی خوبی دارم. شبیه نوجوونیم شدم (بدون سیبیل البته!)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر