فقط یک مجهول

دوستمه!وقتى مي خواد يه چيزي رو بِهِم بگه که می دونه به دلایل موجّهی روش حسّاسم و نباید بگه، سعى مي كنه تا بالاترين درجه مجهول هاش رو زياد كنه، بعد انقدر مجهول ها بالا می زنه كه من مي فهمم به جاي هر مجهولی بايد همون معلومى رو بذارم که نباید. همش یه مجهول باقی می مونه که خّب چرااصولا لازم داره که بگه!!؟