جیرجیرک و طالبی

نیمه شب شده، پنجره رو باز كردم و رو تخت دراز کشیدم، نسیم خوبی میاد. صداى جيرجيرک ها گاهی بلند میشه. ياد بچه گی افتادم، تابستون که می رفتیم ملایر شبها تو تراس می خوابیدیم، يه شب انقدر صداى جيرجيرک ها بلند بود كه حس می کردم توی گلوم دارن می خونن، انگار که تارهای صوتیم می لرزید و من هم همون صدا رو می دادم، با گلوم می شنیدم نه با گوشم! خاله مثل هميشه بی خواب، داشت ته حياط راه می رفت، یواش پرسيد "چرا نمی خوابى؟"، یواش گفتم "جيرجيرك تو گلوم گير كرده"! برام طالبی خنک اورد تو رختخواب، گفت "بخور جيرجيرك ها برن پايين"، خودش هم  شروع کرد به خوردن. مادربزرگ صدا شنید گفت "چه خبر شده؟ "، پرسیدیم "طالبی می خوری؟ "، گفت که دیوونه شدیم نصفه شبی، بعد بلند شد و شروع کرد به خوردن. دلم براش تنگ شده باز.
چشمهام هنوز درد می کنه، چه روز عجیبی بود دیروز.