چرا آخه؟

اول به عنوان كارى كه بايد انجام بدم بهش نگاه كرده بودم، مهم نبود زياد، رفتيم اداره گذرنامه تا كاوه اجازۀ خروج از كشور به من بده! خلاصه يه كم كه در فضا قرار گرفتم و ديدم كه من می خوام از كشور خارج بشم ولى هرچى مدرک و كارت ملى و شناسنامه و پاسپورت و امضا خواستن از كاوه بود، هیچکس حتی ندید من چه شکلی هستم! خلاصه داشت لجم درمیومد (حتی از كاوۀ بيچاره نمی دونم چرا). ازاين ساختمون به اون ساختمون هم می كرديم توی گرما، وارد يكى از ساختمونها شديم و من هم عينک آفتابيم رو از چشمم بلند كردم و زدم به سرم كه مثل قرقی وحشى به طرفم حمله كرد: "عینكت رو بيار پايين"...!!!! احساس كردم اسلحه دستم بوده و داره ميگه بذار زمين. "مگه تله كه می زنى بالای سرت؟ يا بزن به چشمت يا بزار تو كيفت"...و من همينطور شگفت زده نگاهش می کردم، در موقعيتهاى بديهى حتی آدم نمی تونه بگه چرا.