خيلى عصبانى بود، معمولا به کسی هم که فقط شنوندۀ قضیه ست فرصت تایید یا تکذیب نمیده، پشت سر هم میگه. عصبانيتش اگه از خود من نباشه ديدن و شنیدنش برام لذت پنهانی داره! بعضى وقتها هم يه جمله هايى ميگه كه همون لحظه و تا چند روز بعدش كه يادش ميفتم خندم می گيره:
- من ته خط اين آدمم، يا به من می رسه يا تو گُه غرق ميشه.
D:
D:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر