کلاس

چند جلسه ست كه دارم دقت می کنم و می بینم که ساز زدنشون فرق كرده، خيلى حس خوبیه. دخترِ كلاس جدّیت به خرج میده، خودش حواسش نيست اما گوشش خيلى خوب شده، دقتش زياده و بايد حواسش رو پرت كرد تا راحت بشه حال خودش و سازش. پسرِكلاس مضرابهاش بهتر و سنگين تر و پرصداتر شده، بايد ولی جلوی سرعتش ايستاد تا نخوره جمله ها رو. از لذت بخش ترين ساعتهاى هفته ست درس دادن بهشون.