کاش

توی کافی شاپ داریم کار می کنیم، روی پاکت کوچیک شکر که سرش پاره شده و شکرش ریخته شده توی قهوه شروع می کنم نقاشی کشیدن، یه خط عمودی، یه کلۀ کوچیک روش، چشمهای گنده و موهای بلند، دوتا پا و دوتا دست آویزون، جلوی پاش دو تا خط موازی می کشم، یه راه، و آخر راه یه دایره و ضربدر توش. داره کار می کنه، پاکت رو یواش میذارم جلوش.  خنده ش می گیره، ذوق می کنه، بر می داره میگذاره توی جیب کیفش و می گه « یه روزی بهت نشونش می دم». کاش یه روزی بهم نشونش بده، کاش.