چیزی که توی رابطه فکر می کنی حق توست ولی دیگری اصلا به ذهنش نمی رسه که حق توست رو شاید بتونی با منطق باهاش بازی کنی و فکر کنی تو اشتباه می کنی، کنارش بزنی و به عنوان حقت ازش انصراف بدی! ولی نیازش هنوز وجود داره، و اگه آدم فروتن و قانعی باشی شکلش اینطوری می شه که «اتفاق افتادنش خوبی و لطف و مرحمت (!!) دیگری ست.»، اما به هرحال آسیبی که از اتفاق نیفتادنِ اون لطف و مرحمت هم می بینی اگه بیشتر از آسیب پایمال شدنِ حقت نباشه، کمتر نیست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر