بدون دست‌ها

خیلی سخته بخوای بدون استفاده از دست‌هات از کسی مراقبت کنی. تصویر آدم از مراقبت و محافظت کردن از کسی اینه که با دست بهش غذا بدی، با دست نازش کنی یا دلداریش بدی، با دست یه پتو روش بکشی اگه سردشه، دست رو پیشانیش بذاری، با دست لمس کنی ببینی کجاش درد می‌کنه. با دست محکم بغلش کنی که چیزی روش نیفته، چیزی زخمیش نکنه، آسیب نبینه. بدون دست خیلی سخته، شاید واسه همین زن‌های باردار بیشتر وقتها و ناخودآگاه دستشون رو میذارن روی شکمشون، فکر می‌کنن تاثیری داره؛ حس امنیت بیشتری میده، انگار که میتونن اینطوری با دست نگهش دارن و ازش محافظت کنن. بدون کمک دست ها مراقبت کردن از یه موجودی که تازه در حال موجود شدنه و به جان تو بند شده از سخت‌ترین کارهاست. بدون دست‌، بدون دست‌رسی، آدم حس ناتوانی می‌کنه.